Wat zijn peptiden?

De opbouw: aminozuren en peptidebindingen

Aminozuren zijn de bouwstenen van al het leven. Wanneer twee aminozuren aan elkaar koppelen ontstaat een peptidebinding, en die keten wordt een dipeptide genoemd. Groeit de keten door, dan spreek je van een oligopeptide (tot ongeveer 20 aminozuren) of een polypeptide. Vanaf ruwweg 50 aminozuren spreken onderzoekers doorgaans over een eiwit.

Doordat peptiden relatief klein zijn, kunnen ze zeer selectief aan specifieke receptoren binden. Die selectiviteit maakt ze interessant voor onderzoek: een peptide activeert vaak precies één signaalroute, waardoor effecten in een modelsysteem goed te isoleren zijn.

Peptide of eiwit — wat is het verschil?

Soorten research peptides

Research peptides worden meestal ingedeeld naar het signaalsysteem dat ze aanspreken. Hieronder de categorieën die in laboratoriumonderzoek het vaakst terugkomen, met de peptiden uit onze kennisbank als voorbeeld.

Reconstitutie: van poeder naar oplossing

Research peptides worden geleverd als gevriesdroogd poeder. Voor gebruik in het lab wordt het poeder opgelost — gereconstitueerd — met bacteriostatisch water. Laat de flacon eerst op kamertemperatuur komen, laat het water langs de wand van de flacon lopen in plaats van rechtstreeks op het poeder, en zwenk zachtjes tot alles is opgelost. Niet schudden: dat kan de peptideketen beschadigen.

Veelgestelde vragen over peptiden